الشيخ ناصر مكارم الشيرازي

267

ترجمه گويا و شرح فشرده اى بر نهج البلاغه ( فارسى )

گل قبيله قريشند ، دوست داريم كه با مردانشان هم سخن شويم ، و با زنانشان ازدواج كنيم ، و اما « طائفه بنى عبد شمس » از همه بد انديش‌تر و بخيل‌ترند . و اما ما « طائفه بنى هاشم » از همه آنها نسبت به آنچه در دست داريم بخشنده تريم ، و بهنگام بذل جان از همه سخاوتمندتريم ، آنها پر جمعيت‌تر و مكارتر و زشت ترند ، و ما فصيحتر و دلسوزتر و زيباتريم . ( 599 . ) 121 - اين دو عمل با هم تفاوت بسيار دارند : عملى كه لذتش مىرود و عواقب بد آن مىماند ، و عملى كه زحمتش مىرود و اجر و پاداش آن باقى مىماند . 122 - امام عليه السلام در تشييع جنازه‌اى شركت كرده بود . صداى خندهء مردى را شنيد فرمود : گوئى مرگ در دنيا بر غير ما نوشته شده ، و گوئى حق بر غير ما واجب گشته ، و گوئى اين مردگانى را كه مىبينيم مسافرانى هستند كه به زودى بسوى ما باز مىگردند آنها را در قبرشان مىگذاريم و ميراث آنها را مىخوريم ، گوئى بعد از آنها جاودانيم ما هر واعظ و اندرز دهنده‌اى را فراموش كرده‌ايم و هدف مصائب سنگين و آفاتى كه هر اصل و فرع را نابود مىكند قرار گرفته‌ايم . 123 - خوشا به حال كسى كه در نزد خود كوچك ( و در نظر مردم بزرك و عزيز ) است ، و كسب و كار او پاك و حلال ، و باطن او صالح و شايسته ، و اخلاق او نيك است ، و اضافه مال خود را در راه خدا انفاق مىكند و آزار او به مردم نمىرسد سنت و روش پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم براى او كافى است . ( به همين دليل ) بدعتى در دين خدا نمىگذارد . سيد رضى مىگويد : بعضى اين سخن را به پيامبر ( ص ) نسبت مىدهند . و همچنين گفتار قبل ( اشاره به حديث 122 است ) .